Αρχικές εξετάσεις για διερεύνηση γονιμότητας.
Η αρχική διερεύνηση της γονιμότητας ενός ζευγαριού ξεκινά με ένα λεπτομερές ιατρικό ιστορικό του ζευγαριού. Σε αυτό θα περιλαμβάνεται ένα ιστορικό που αφορά την αναπαραγωγική υγεία αλλά και συνοδά προβλήματα υγείας, λήψη φαρμάκων ή επεμβάσεις.
Ακολουθεί η κλινική εξέταση της γυναίκας που γίνεται συνήθως με διακολπικό ή διακοιλιακό υπέρηχο. Με τον υπέρηχο εξετάζεται η ανατομία της μήτρα, η μορφολογία του εσωτερικού της μήτρας (ενδομητρική κοιλότητα) και τα αποθέματα των ωοθηκών σε ωοθυλάκια (περιέχουν τα ωάρια). Οι σάλπιγγες συνήθως δεν μπορούν να απεικονιστούν στον υπέρηχο και η εξέταση της κατάστασης τους (αν είναι ανοιχτές ή όχι) γίνεται με άλλη εξέταση που λέγεται υστεροσαλπιγγογραφία.
Ο υπερηχογραφικός έλεγχος συμπληρώνεται με έναν αιματολογικό έλεγχο ορμονών. Ο συνδυασμός υπερηχογραφικού και ορμονικού ελέγχου, μπορεί να αποφασίσει αν η γυναίκα κάνει ωορρηξία και τα ωοθηκικά αποθέματα.
Ο σύντροφος θα πρέπει να κάνει μία ανάλυση σπέρματος η οποία προγραμματίζεται μετά από 2-4 ημέρες αποχή.
Ο έλεγχος των σαλπίγγων μπορεί να γίνει με υστεροσαλπιγγογραφία ή υπέρηχο-υστεροσαλπιγγογραφία που αποτελεί την πιο ανώδυνη εναλλακτική της υστεροσαλπιγγογραφίας.
Οι παραπάνω αποτελούν τις βασικές εξετάσεις για τη διερεύνηση της γονιμότητας. Έχουμε πλέον στη διάθεση μας πολλές άλλες εξετάσεις, άλλες σημαντικές και άλλες με μικρότερη αξία. Ανάλογα με το ιστορικό του ζευγαριού μπορεί να διενεργηθούν και άλλες πιο εξειδικευμένες εξετάσεις (π.χ ανοσολογικός έλεγχος, θρομβοφιλία, έλεγχος για μικρόβια, υστεροσκόπηση, λαπαροσκόπηση, κά)
Είναι εξαιρετικής σημασίας, όλα τα αποτελέσματα των εξετάσεων να αξιολογούνται από τον ειδικό αναπαραγωγής. Τα αποτελέσματα των εξετάσεων έχουν διαφορετική ερμηνεία, ανάλογα με το ιστορικό του ζευγαριού.
